
Een ongelooflijke verbetering in
de CR serie van Nakamichi
Dit is de Slick 50 bij de olie
van uw Nakamichi! De machine loopt soepeler en
merkbaar stiller. Het verbruik wordt drastisch verminderd en de lucht wordt
schoner dan ooit. En varkens kunnen vliegen…..
Een ‘modern’
cassettedeck van Nakamichi
Nakamichi heeft de naam de beste cassette
decks te
hebben gemaakt….tot de jaren 90! Daarna zijn de fameuze Japanse topproducten
vervangen door minder bijzondere apparaten, waarvan de eenvoudiger typen ook
noch eens buiten Japan in ‘goedkope landen’ werden gemaakt. De CR serie geldt
als voorbeeld van moderne Nakamichi’s. Een serie met
standaard mankementen, dat wel! (gelukkig niets nieuws onder de zon)
Mijn eerste ervaring trof een CR1 waarvan de vorige
eigenaar meldde dat het apparaat niet meer werkte. Hij deed het van de hand
voor een minimum prijs. Het exemplaar was incompleet, uiterlijk in matige staat
en traditiegetrouw erg stoffig. Op de netspanning aangesloten liet de CR1 wat
lampjes branden, maar daar bleef het bij.
Bij nader onderzoek ontdekte ik
in het loopwerk de moderne variant van het commandowiel uit de klassieke grote
loopwerken. Het commandowiel in dit apparaat is ineengeschrompeld tot een klein
torentje met vier verdiepingen, aangedreven door een motor met wormwieltje. Er
is geen aandrijving met een snaar meer. Dit is op zich best een verbetering,
want het slippen van de snaar is een veel voorkomend euvel bij de klassieke
versie van de commando aansturing. Dat is dus geen
probleem bij deze moderne Nakamichi. Bij het
modernere commandowiel wordt geen potentiometer gebruikt om de juiste stand van
het commandowiel terug te koppelen, maar in plaats daarvan dienen drie
schakelaartjes die gestuurd worden door drie verdiepingen van de toren. Dit is
ook een verbetering, want de extra complexiteit van de afregeling van de
verschillende bandloop-functies kan achterwege
blijven. De onnauwkeurigheid van de potentiometer maakte dit voorheen
noodzakelijk.

Dit simpele en uitgekiende mechaniekje staat eigenlijk
borg voor probleemloze sturing van de transportfuncties. En toch school de
oorzaak van het feilen van de CR1 juist in dit
mechaniek. Met enig loswrikken kon ik de commandotoren (hmmm,
wie weet een beter woord?) ineens in beweging krijgen en zowaar begon de CR1 te
spelen. Simpel, kast dicht en spelen maar.
Korte duur
Na enkele weken gebruik verdween de CR1 in de verzameling
en wordt verder onregelmatig en weinig gebruikt. Na een rustperiode weigert het
apparaat echter opnieuw. Loswrikken van de commandotoren werkt dan wel weer,
maar het aandrijfmotortje lijkt steeds vaker te haperen. Na openen van het
motortje kon ik geen probleem ontdekken, dus ik ging op zoek naar een nieuw
motortje.
Via een gelukstreffer vond ik wat motortjes in een bakje
bij DIL elektronica in Rotterdam zuid. DIL levert normaliter geen
elektromotortjes maar bij wijze van uitzondering was er dit keer een
aanbieding. Weliswaar was dat betreffende motortje een slagje groter en belastbaar
met 6 volt in plaats van de 10 volt die Nakamichi in
de CR1 toepast. Maar ik vond het een poging waard om te proberen.

Het motortje wordt slechts met korte pulsen gebruikt om
functies in en uit te schakelen en zal daarom niet ineens doorbranden met de
hogere spanning van 10 volt. En met enige aanpassingen moet het motortje met z’n iets grotere omvang wel te monteren zijn, bedacht ik. De
rond het originele motortje gewikkelde schild van mumetaal
doet de omvang iets toenemen. Het gedeeltelijk weglaten van een laag mumetaal geeft extra speelruimte voor het nieuwe motortje.
De montageboutjes van het originele motortje zijn minuscuul
en niet bruikbaar voor het nieuwe motortje. De boutjes waarmee het nieuwe
motortje wordt vastgezet heb ik afgevijld om geen contact met de draaiende
delen te laten maken.
En daarna volgde inbouw in de CR1. Om het motortje te
wisselen moet nogal wat worden losgehaald in deze machine. Het Schetsplaatje
waarop de motor is gemonteerd zit namelijk zowel achter op het loopwerk
gemonteerd als voorin het cassette compartiment. Beide kanten moeten
gedeeltelijk worden gedemonteerd met kleine boutjes en een kogeltje.
Ongelooflijke verbetering
Het nieuwe motortje liep op de 10 volt zelfs wat rustiger
en langzamer dan het origineel. Het maakt zeker geen ‘overspannen’ indruk en
voelt robuuster aan dan het origineel. Dit resulteert in een stiller wisselen
van de bandloop functies en het soepel, maar iets trager, bedienen van de
koppen en aandrukrol. Ik moest onwillekeurig denken aan de reclame slogans voor motorolie waarvan wonderen verwacht moeten
worden, in de trend van het begin van dit artikel. Met die olie heb ik nooit
wonderen kunnen waarnemen, en ook dit keer verscheen geen goede fee.
Maar het apparaat werkt wel en is ook weer betrouwbaar.

Voor herhaling vatbaar
Ondanks dat er geen wonderen
zijn te verwachten is het wel voor herhaling vatbaar. Deze commandomotor valt
vaker uit en zal in vele modernere Nakamichi’s
uiteindelijk de geest geven, want dit type motortje wordt ook in andere Nakamichi cassettedecks toegepast. Zo ook een CR4 in de
verzameling die hapert en tevens een RX202. Dit commandomotortje wordt voor
zover mij bekend is toegepast in de modellen CR2, CR3 en CR4. De CR5 en CR7 heb
ik nog niet onder handen gehad en zijn wellicht anders opgebouwd. Deze machines
zijn wel in Japan geassembleerd. Misschien met een betere motor? In De RX202
wordt hetzelfde loopwerk met twee koppen gebruikt als in de CR1 en CR2, alleen
ondersteboven opgesteld. Hierin zit precies dezelfde opstelling van de
commandotoren en wordt hetzelfde motortje toegepast, zoals is te zien op de
volgende foto’s.
Om toekomstig falende apparaten uit deze serie te kunnen
repareren voldoet een kleine voorraad reserve motoren die ik bij DIL heb
weggehaald. De bovenstaande RX202 heeft een motortransplantatie ondergaan en
speelt weer probleemloos. Een volgende gegadigde was aan een motorvervanging
toe, namelijk de CR4. Weliswaar is het loopwerk van de CR4 anders opgebouwd
omdat deze driekopsmachine een tweetal vliegwielen
achter het dubbel kaapstander loopwerk heeft geplaatst. Ook de toegenomen
omvang van de vliegwielen laten minder ruimte over voor de commandomotor. De
commandomotor en de commandotoren zijn echter hetzelfde, maar anders opgesteld
achter het loopwerk.

Eén van de gevolgen is dat het montage frame
spiegelbeeldig is vormgegeven. Ook zijn de afmetingen iets afwijkend. De foto
hierbij toont twee montageframes, links die uit een CR1 met al uitgeboorde
montage gaten en rechts het origineel uit de CR4.

Het tweede gevolg van de andere opstelling van de
commandomotor in de CR4 is een kleinere toebemeten plek. En dat vergt extra aandacht
want de grotere vervangingsmotor past eigenlijk net niet in de plaats van het
originele motortje. Op de plaats van de rode cirkel is de geringe ruimte te
zien tussen de originele, wat kleinere motor en het hoofdframe van het
loopwerk. De grotere vervangingsmotor drukt tegen het frame van het loopwerk
waardoor het niet helemaal recht op de bedoelde plek terechtkomt. Dit
hoofdframe is robuust genoeg om er een klein stukje af te veilen op de bewuste
plek waardoor het motortje helemaal evenwijdig te plaatsen is.
Het resultaat is een iets verder
gevulde ruimte maar het past en werkt perfect. Let overigens op de omvang van
het hoofdvliegwiel, dat heel goed zichtbaar is nu de
commando unit is weggenomen. Dit vliegwiel wordt overigens direct aangedreven en
is feitelijk het anker van de
vliegwielmotor zelf. Een prachtige constructie.
Foto: CammotorReplaceKwartMark.jpg
Het eindresultaat toont het motortje dat in de frames met
weggeveilde ruimte is teruggeplaatst. Het motortje werkt in de CR4 overigens op
5,6 volt, duidelijk lager dan in de CR1. En dus resulteert dit in een
zijdezacht en stil wisselen van de bandloop functies. De slick
50 behandeling maakt van de CR4 een klasse apparaat….. en wonderen gebeuren echt…..

Zonder gekheid is de CR4 een schitterende machine en kan
weer een tweede leven tegemoet zien. De vliegwielen heb ik al genoemd als
voorbeeld van de constructieve kwaliteit. De koperen
bekleding van de binnenkant van
de kast en de uitrusting waarmee bias en opnameniveau volledig instelbaar zijn
vormen andere kwaliteitskenmerken. De klank van dit apparaat is zo strak als je
van een cassette kunt krijgen en de klank mist weinig ruimte en doortekening
ten opzichte van de bron. Topklank op het niveau van de besten.