Speciaal design cassette deck: Yamaha TC800

Anno 1978

“Hallo Henk, een vriend van mij heeft een Klasse cassette deck te koop. Is dat iets voor jou?” werd ik begroet. “Een heel bijzonder apparaat en met veel functies. Ik heb er zelf weinig behoefte aan, maar jij hebt allemaal speciale spullen, dus wellicht heb jij er zin in?” Vervolgde het boeiende bericht.

Tijdens de studiejaren was mijn audio hobby al berucht bij mijn leeftijdgenoten en zodoende kreeg ik met bovenvermelde tip een Yamaha TC800-GL cassette deck in zicht. Ik was de trotse bezitter van een Akai GX39 en dacht daarmee al kwaliteit voldoende te hebben. Toen ik de Yamaha onder ogen kreeg kreeg ik drie opwellingen;

1 Wat een klein apparaat, kan dat wel een goed loopwerk bevatten?

2 Een portable? Is dat wel serieuze HiFi?

3 Is dit apparaat niet getest in het maandblad Luister, door Armand van Ommeren?

Die testrapporten in Luister verslond ik altijd met interesse. De apparatuur die werd getest bestond voornamelijk uit Marantz, Luxman, Quad, KEF en B & W, met soms wat apparatuur van de standaard merken erbij, maar wel altijd uit de serieuze (prijs)klasse. In deze context had het ‘deckje’ van Yamaha ook een proeve ondergaan en daarmee een goede naam gekregen. De test was buitengewoon lovend. Daarmee was voor mij de stap om dit deckje aan te schaffen snel gemaakt.

De komende jaren werkte het deckje in de HiFi keten naar tevredenheid. De klank (de test schreef Maxell UDXL I voor, dus die band werd bij mij de nieuwe standaard, en is na 25 jaar nog steeds goed!) was veel frisser en duidelijker dan de zompig klinkende Akai. Ik vond dit een serieuze verbetering. Inmiddels weet ik dat de afstelling van het deck het belangrijkste voordeel bood ten opzichte van de goedkope gangbare decks, maar ook de Permalloy kop is preciezer dan toen de meeste. Weliswaar was het deckje erg gevoelig en stoorde er wel eens een versterkertje. Lampjes verwisselen vergt redelijk wat demontagewerk en daarna moest alles weer zorgvuldig opgebouwd worden om de kabels geen storing te laten opvangen.

Anno 1982

“Wat een gaaf ding!” uitte een collega. “Wat doe je daar mee, Henk? Is die te koop?” Inmiddels stond een Nakamichi 581 met hogere kwaliteiten in mijn geluidsinstallatie en de Akai was allang passé. Het Yamaha deck diende als tweede cassette deck en was eigenlijk werkloos. De enthousiaste collega kreeg het apparaat mee. Daarna heb ik het volledig uit het oog verloren.

Anno 1995

“Wat leuk! Zo’n exemplaar heb ik ook gehad.” Bij audio speciaalzaak CAC in Leiden stond een Yamaha TC800 in een glazen vitrinekast ter decoratie. Werkloos, een moment van herinnering naar voorbije tijden oproepend. “Ja, dat is inmiddels een collectors item, moeilijk om aan te komen.”

Ik heb gezocht en het heeft enkele jaren geduurd tot ik advertenties tegenkwam. Eerst een advertentie van een TC800-D. Welke versie is dit dan? Dit bleek een minder uitgebreid exemplaar te zijn waarin de batterijen stroom voorziening en mixing van microfoon en line ingangen ontbreken. Het deck verkeerde in aardige staat en heb ik gekocht. 2 jaar later heb ik alsnog een TC800-GL overgenomen die weigert nog op te nemen en zonder aandrijfsnaar. Opnemen is nog steeds niet mogelijk maar een passende snaar heb ik gevonden en het weergeven van cassettes lukt probleemloos.

Bellisimo Bellini

Yamaha heeft met de introductie van de TC800 een succesvolle poging gedaan om gebruiksgemak van het kleine cassette medium te combineren met de klankkwaliteiten van de grote bandrecorders. Hierbij is de hulp ingeroepen van Mario Bellini, die ook de mooie Italiaanse ontwerpen voor de Olivette typemachines heeft getekend. Het mooie design van Bellini is gecombineerd met praktische bediening.

Originele TC800

De Originele TC800 is zeldzaam. Dit exemplaar bevat nog geen Dolby ruisonderdrukking maar een filter om ruis te verminderen. Dit model ben ik nog niet tegengekomen! De uitgebreidere en vermaarde TC800-GL bevat een limiter schakeling om oversturing te voorkomen, Dolby en luxer VU meters. Daarbij is ook de al genoemde 12 volt batterij- of externe- voeding toegevoegd in dit model en de mixing mogelijkheid. De batterij versie bezit een schakelknop voor de verlichting van de meters, zodat de batterijen alleen worden belast door lampjes op momenten dat de meters bewust worden gecontroleerd en niet permanent. Daarnaast zit een batterij-spanning controle knop waarmee de spanning zichtbaar wordt op de rechter VU–meter met een groene zone in de schaal ervan. Op de meeste foto’s van de Yamaha figureert de GL versie, ondanks wat de onderschiftten vermelden. Dit is makkelijk te herkennen aan de twee knopjes rechts onder de meters met duidelijke witte opschriften, die ontbreken op de andere varianten.

TC800-GL

Van de TC800-GL heb ik de twee leds in de VU meters altijd heel bijzonder gevonden. Om in het donker opnamen te kunnen maken ondersteunen deze leds het zicht op de opnamesterkte. Groen bij –3 db en rood bij +3 db. De meters zelf zijn ook mooi snel en voldoen goed met voldoende licht. Het licht achter de meters in de speler zelf is hiervoor eigenlijk ontoereikend.

TC800-D

De laatste variant is de TC800-D, een uitgebreidere versie van de originele TC-800. Hierin is het hoogfilter vervangen door Dolby ruisonderdrukking, vandaar de toevoeging D. Deze versie bevatte ook een DIN connector als extra en de automatische detectie van het Chroom bandtype, beide ook aanwezig op de GL. De overige voorzieningen van de GL ontbreken verder.

De schuiven voor de line en microfoon ingangsniveau-regeling vormen een mooi geheel met het trapvormige bedieningspaneel. Daarnaast geeft een extra schuif de mogelijkheid de bandsnelheid 6 procent te variëren, plus en min. Die pitch control functie zie je niet vaak en wordt ook niet veel gebruikt. Beide apparaten hebben een vast plekje in mijn verzameling klassieke cassette decks en vormen een mooi paar.