Lyric Audio LS2
De
Luidsprekers van Nederlandse komaf onder de naam LyricAudio zijn relatief onbekend. Ooit zijn de
luidsprekers onder deze naam ontwikkeld door Rendolf Zeeman
en door hem gebouwd met een hoog kwaliteitsoogmerk en in een hoog marktsegment
ingedeeld. Het was de bedoeling High End prestaties in handgemaakte, kleine
series te verpakken om later grotere productie aantallen op professionele wijze
te fabriceren.
De handmatige bouw van complexe kasten en filters had Rendolf reeds eerder aan de hand
gehad bij de bouw van de fameuze VandenHul Monitor
luidsprekers. Dit zijn ingewikkeld vormgegeven kasten met transmissielijnen,
gescheiden compartimenten en een multi-weg
speakerbezetting. Dit ontwerp van de vermaarde tekentafel van Van den Hul werd goed ontvangen, maar het bouwen van de
luidsprekers was kostbaar en arbeidsintensief. Grote aantallen van deze 55 kilo
zware kolos zijn er niet gemaakt. Ik heb in de beginjaren 80 van de vorige eeuw
een speciale versie laten bouwen met dubbele aansluitposten voor bi-wiring of bi-amping. Het
bouwen van deze monitor was een leerschool voor Rendolf
waaruit hij concludeerde;
1
De kast
moet zo min mogelijk verschillende vlakken bevatten.
2
Het filter
zonder besparingen opzetten en ingieten in hars.
3
Afwerking zo strak en simpel mogelijk met
kostbare uitstraling.
Met deze verworven ideeën kwam de merklijn LyricAudio tot stand. Van dit merk ken ik alleen de LS2.
Als grootste model heeft een LS1 bestaan en een kleinere LS3 of 4 heeft ook het
licht gezien. De LS2 is een klassiek ogend drieweg
systeem met een basreflex poort aan de voorkant. De kast is met de hoogte van
105 cm vrij groot, maar oogt niet erg groot door de slimme keus van een smalle
en diepe vorm met afgehoekte ribben. Ik vind de
kastverhoudingen smaakvol en zo ook de afwerking met zwart doek rondom en twee
forse platen aan de boven- en onderkant.

De smaakvolle eenvoudige kolomluidspreker verbergt echter
een aantal bijzonderheden. Binnen in de kast zit een vierde luidspreker en de
kast is verdeeld in compartimenten middels schuin
geplaatste schotten. De compartimenten bevatten zodoende geen parallel
geplaatste vlakken en dus worden staande golven vermeden.

De vierde luidspreker midden in de kast vormt de basis
voor een isobarisch bassysteem, in navolging van de Linn Isobaric. De bedoeling is
dat de twee achter elkaar opgestelde bas luidsprekers ieder een gelijke ‘lucht-belasting’ voor en achter de conus ‘merken’. Een
bassysteem gebaseerd op een enkele luidspreker ziet meestal een vrije ruimte
voor en een kastbelasting achter de conus. Niet zo in een isobarisch
systeem. De externe luidspreker in de LS2 ziet achter zich ‘niets’ omdat er
geen vaste kastvorm met reflecterende wanden achter bestaat, maar een
meebewegende kastruimte. Er kleven echter wel wat beperkingen aan deze theorie.
Er is namelijk nog steeds een kastvorm en die heeft weldegelijk invloed. De
lucht tussen de twee luidsprekers comprimeert en expandeert onder invloed van
de drukken die worden opgebouwd door de conussen en er zijn ook nog
looptijdverschillen van de twee conussen tot elkaar. Tevens is te
beargumenteren dat de binnenin de kast geplaatste luidspreker een ongelijke ‘lucht-belasting’ op de conus ondervind. Echter, de
vervorming die ontstaat door asymmetrisch gedrag van deze luidspreker is van
minder betekenis, omdat deze unit niet direct wordt beluisterd door de
luisteraar. Tot zover wat achtergrond. Intrigerend, dit alles.

Mijn exemplaren hebben het euvel waardoor ongetwijfeld
veel LyricAudio luisprekers door de knieën zijn
gegaan; de rubber randen van de Vifa basunits
verteren onbedwingbaar met het vervliegen van de jaren. Voor een vriendenprijsje
kreeg ik de luidsprekers met de mededeling; “die units moet je laten
repareren!” Ik had er wel oren naar omdat Audiofriends
voor het zelf repareren van rubber randen een betaalbare optie levert. En ik
zocht een luidspreker om mijn na jaren verzamelen gereedgekomen Nakamichi
System One te
complementeren in bijpassende stijl. De hoge slanke kast van de LyricAudio sluit mooi aan op de slanke vorm van de System One. Daarover volgt meer
in een ander verhaal.

Helaas bleek er meer aan de hand dan verteerde rubberen
centreerranden. De afgebroken apparatenklem op een van de luidsprekers is
nauwelijks het noemen waard en is eenvoudig te vervangen. De luidsprekers
demonterend viel me op dat één exemplaar nog helemaal origineel dicht zat. Nog
nooit geopend dus, concludeerde ik. De ander wel, en daarvan viel me op dat de
kast erg leeg was. Waar was die luidspreker binnenin de kast voor het isobarisch systeem? En ook aan de buitenkant wachtte me een
verassing. De originele Vifa P21 met verteerde rand
was vervangen door een Celestion met vergelijkbare
omvang. Het andere luidsprekerexemplaar bevatte zoals verwacht twee Vifa’s met geheel verteerde randen. Nu had ik dus drie
ongelijke en defecte luidsprekereenheden, waar het vier Vifa’s
hadden moeten zijn. Het simpele vervangen van vier randen begon een minder
simpel verhaal te worden.

Bij de luidspreker specialist werd het duidelijk dat de
P21 nog steeds in het leveringsprogramma van fabrikant Vifa
is opgenomen en ziet er onveranderd uit. Nauwkeurig vergelijkend blijkt dat het
sterke aluminium frame inmiddels is vervangen door een
even sterk en gelijkvormig kunsthars frame, de rubberen rand is wat smaller
geworden en de stofkap is van zachter materiaal gemaakt. Ik vind de nieuwe P21
units van Vifa fraai en de grote magneten scheppen
vertrouwen. Zou ik gelijk maar vier nieuwe Vifa’s
inslaan? Twijfelend heb ik toch maar twee exemplaren gekocht. Een deel van het
plezier zit in het herstel van de oude units en dus heb ik voor de twee
verteerde randen de Audiofriends herstelkit besteld.

De gebruiksaanwijzing bij de herstelkit geeft
geďllustreerd aan hoe te werk te gaan bij het verwijderen van de oude, verteerde
randen en het verlijmen van de nieuwe. Het doel van de werkwijze in het oog
houdend heb ik echter een afwijkende wijze van het centreren van de conus
toegepast. Ik heb vermeden de stofkap te verwijderen van de spreekspoel omdat
de stofkap in de oude Vifa erg hard is en ik de kans
op beschadiging bij het lossnijden te hoog achtte. Het centreren en fixeren van
de spreekspoel heb ik buitenom de conus uitgevoerd met kleine dopjes.

Bij het verlijmen heb ik redelijk wat lijm gebruikt en
niet te veel uit laten drogen vooraf de montage. Door de nog zachte lijm kon ik
nog heel voorzichtig de randen op de juiste plaats schuiven en trok eventuele
spanning op de randen vanzelf weg. Goed laten drogen leverde het verlangde
resultaat op en 4 bruikbare Vifa ’s konden weer in de
kasten worden geplaatst. De randen van de herstelde exemplaren zien er iets
anders uit dan die van de nagelnieuwe versie van de 21e eeuw.
Hoeveel effect hiervan doorwerkt op de weegave eigenschappen is moeilijk in te
schatten.

Omdat ik wel degelijk rekening houd met verschillen in
weergave heb ik gekozen voor een gelijke bezetting van eenheden in de linker en
rechter luidspreker. Omdat de nieuwe units fabrieksmatig met moderne marges
zijn gebouwd heb ik deze units gekozen om voorin de kast te plaatsen, waarvan
het meeste geluid naar de luisteraar straalt. De twee door mij herstelde
eenheden heb ik na uitgebreide test binnen in de Lyric
kasten geplaatst en toen kon het luisteren beginnen. Omdat ik de kasten alleen
met defecte en ontbrekende basunits had kunnen beluisteren was ik erg
nieuwsgierig naar de eerste luistermomenten met deze
20 jaar oude luidspreker. En dat viel niet tegen. Dat de
40 kilogram zware en sterke kast niet veel kleuring geeft had ik wel gehoopt.
Dat het nivo van kleuring zo laag zou zijn dat er
totaal geen behoefte aan dempingmateriaal in de basreflex ruimte bestaat had ik
onderschat. Maar dit werkt voortreffelijk. Het laag,
aangestuurd door de dubbele krachtbron per kast, is kernachtig, mooi getekend en loopt
redelijk ver door.

Het hoog en het middengebied klinken helder en neutraal
zonder schelle kwaliteiten
of hardheid. De luidspreker klinkt buitengewoon goed
gecontroleerd en neutraal, beter dan de meeste luidsprekers die ik ken. De LS2
is geen elektrostaat en de middentonen van de LyricAudio boeten wel iets aan neutraliteit in ten opzichte
van dit type weergevers, maar met een kleiner verschil dan de meeste meerweg
conussystemen. En de LyricAudio LS2 kan behoorlijk
hoge geluidsniveaus weergeven zonder snel luistermoeheid op te leveren.
Het ruimtelijke geluid vormt een sterk punt en daarin
herken ik de meerwaarde die Rendolf Zeeman aan deze
luidspreker heeft gegeven ten opzichte van de concurrentie. Hierin herken ik
het “high end stempel” en de bedoeling van deze luidspreker. De plaats waarop
de luidsprekers worden opgesteld vormt geen bijzonder grote invloed en dus kon
ik probleemloos naar muziek luisteren. Zoals bedoeld vormt de LyricAudio bij mij een combinatie met een Nakamichi installatie uit de jaren 70. In deze
combinatie, met de Nakamichi
620 eindversterker, heb
ik met verbazing zitten luisteren naar een neutraal, ruimtelijk en diep geluid.
Deze LyricAudio set kan met verve weer 20 jaar vooruit !